TOP 100 OF THE 00s: 30-21

Box_Office_Poison30. BOX OFFICE POISON
Writer/Artist: Alex Robinson
Antarctic Press, Top Shelf

To BOX OFFICE POISON αποτελεί ένα… τουβλάκι, το οποίο εξιστορεί, στις πολλές σελίδες του, την καθημερινότητα (σχεδόν) των έξι πρωταγωνιστών του. Παρά τον όγκο του και την έλλειψη κοσμογονικών, ή έστω συγκλονιστικών, γεγονότων, πρόκειται για μια ιστορία που δε θα κουράσει.

Έχω, όμως, την εντύπωση ότι ο ενικός που χρησιμοποιώ στη λέξη “ιστορία” είναι μάλλον ατυχής. Το BOX OFFICE POISON αποτελείται από πολλές ιστορίες πολλών ανθρώπων (των προαναφερθέντων έξι και του περίγυρού τους), οι οποίοι, όμως, μοιράζονται αρκετές στιγμές της καθημερινότητάς τους. Και ο τρόπος που το comic είναι δομημένο σου θυμίζει μάλλον sitcom, στης οποίας το κάθε επεισόδιο, ο κάθε πρωταγωνιστής ζει τη δική του ιστορία, αλλά και αυτές των υπολοίπων. Και μέχρι την ολοκλήρωση της ιστορίας, πολλά έχουν αλλάξει και ο αναγνώστης έχει γίνει μέρος αυτής της καθημερινότητας – πράγμα ίσως συνηθισμένο για ένα, για παράδειγμα, εβδομαδιαίο σήριαλ, αλλά αξιόλογο για ένα comic του οποίου την ανάγνωση μπορείς να ολοκληρώσεις μέσα σε δυο-τρεις μέρες.

(Θωμάς Παπαδημητρόπουλος)

We329. WE3
Writer: Grant Morrison
Artist: Frank Quitely
DC Comics (Vertigo)

“HOME IS RUN.NO.MORE”

Προκλητικό, ρεαλιστικό, διαφωτιστικό, βίαιο και γλυκό, ένα αριστούργημα σε “μικρό μπουκαλάκι”. Το WE3 είναι το απόλυτο στρατιωτικο υπερόπλο και δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σκύλο, μια γάτα και ένα κουνέλι. Τα “1”, “2” και “3” κάποτε ήταν τα κατοικίδια “Bandit”, “Tinker” και “Pirate”. Όχι πια…

Ο Grant Morrison βάζει σε λειτουργία όλο το οπλοστάσιο των συγγραφικών ικανοτήτων του και παραδίδει μαθήματα για το πως γράφουν, σε μόλις τρία τεύχη, ένα συμπυκνωμένο σενάριο γεμάτο λυρισμό. Κάθε λέξη είναι απαραίτητη και λειτουργική, όπως και κάθε πλάνο. Και εδώ έρχεται η ευφυία του Frank Quitely. Επαναστατικό σχέδιο και καλλιτεχνικές επιλογές με σκέψη, όπως οι στρογγυλεμένες γραμμές των cyborg, που μας επιβάλλουν συμπάθεια στα δολοφονικά ζωάκια.

Μία απο τις ωραιότερες και καλλιτεχνικά άψογες ιστορίες που είχα την τύχη να διαβάσω. Όταν βλέπεις τέτοια comics, τότε δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς:

“COMICSSS. R. GUD. 4. U.”!!

(Άκης Τριανταφύλλου)

Διαβάστε περισσότερα για το WE3

FF_Unstable_Molecules28. FANTASTIC FOUR: UNSTABLE MOLECULES
Writer: James Sturm
Artist: Guy Davis
Marvel Comics

Το concept: Ο συγγραφέας James Sturm δημιουργεί αυτή την ιστορία, με το σκεπτικό ότι ο Stan Lee και ο Jack Kirby βάσισαν τους Fantastic Four σε τέσσερα άτομα, που μπορεί να μην είχαν υπερδυνάμεις, έζησαν όμως, σε κάθε περίπτωση, φανταστικές ζωές!

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1950, με τη Susan Storm να έχει αφιερώσει τη ζωή της στον ατίθασο αδελφό της, Johnny, ενώ ο επιστήμονας φίλος της, Reed Richards, είναι τόσο χωμένος στην επιστημονική έρευνα, που μοιραία την παραμελεί. Ο παλιός φίλος του Reed, Ben Grimm, ένας εκπαιδευτής του μποξ, τίγκα στα δικά του προβλήματα, έρχεται πιο κοντά με τη Susan και τα πράγματα με τις ζωές των τεσσάρων πρωταγωνιστών περιπλέκονται ιδιαίτερα.

Καθώς ο μύθος, όπως τον ξέραμε, μπολιάζεται με την προοπτική της πραγματικότητας, η αναζωογονητική ματιά του Sturm στη σπουδαιότερη οικογένεια υπερηρώων, συμπληρώνεται από την υπέροχη sketchy εικονογράφηση του Guy Davis, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση (όχι όμως και κόντρα) με κάθε προηγούμενη απεικόνιση των Τεσσάρων Φανταστικών.

(Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου)

100B Cv100.qxp27. 100 BULLETS
Writer: Brian Azzarello
Artist: Eduardo Risso
DC Comics (Vertigo)

Όχι 100 λέξεις, αλλά ούτε 100 σελίδες δε φτάνουν για αυτό το κορυφαίο comic. Αυθεντικά noir, από μόνο του ένα επίτευγμα, και με άποψη μοναδική όταν εμφανίστηκε το 1999.

Ένας μυστήριος τύπος, ο agent Graves, πλησιάζει απλούς ανθρώπους που έχουν αδικηθεί. Τους δίνει μια βαλίτσα με ένα πιστόλι και 100 σφαίρες. Τους ενημερώνει ότι οι σφαίρες δε μπορούν να ανιχνευτούν, δίνοντάς τους την ευκαιρία να πάρουν εκδίκηση χωρίς τίμημα. Το πραγματικό τίμημα, όμως, είναι η συνειδητοποίηση ότι η εκδίκηση δεν απαλύνει τον πόνο. Κάποιοι δέχονται να χρησιμοποιήσουν τις σφαίρες, κάποιοι όχι.

Διαβάζοντας το comic, φοβήθηκα ότι θα εξελιχθεί σε μια μονογραφία για την εκδίκηση. Ο Azzarello, εντούτοις, κατάφερε να με εκπλήξει. Αυτή η εξαιρετική ιδέα δεν ήταν παρά η κορυφή του παγόβουνου, καθώς η εικόνα ολοένα και άνοιγε, για να χωρέσει μυστικές οργανώσεις και τους περίφημους Minutemen. Παράλληλα, ο Eduardo Risso έφερε νέα πνοή στην Τέχνη με το μαλακό σκοτάδι που απλώνει στα σχέδιά του.

(Βασιλεία Βαξεβάνη)

Διαβάστε περισσότερα για το 100 BULLETS

Planetary26. PLANETARY
Writer: Warren Ellis
Artist: John Cassaday
DC Comics (Wildstorm)

Το 1998, διαβάζοντας ένα τεύχος του C-23 (not-too-proud-about-it!) έπεσε το μάτι μου σε ένα preview για ένα νέο comic που άκουγε στο όνομα PLANETARY. Τα συγγραφικά καθήκοντα άνηκαν στον Warren Ellis και τα σχεδιαστικά στον John Cassaday.

“Archeologists of the impossible” χαρακτηρίζει ο Ellis τους ήρωές του, τρεις “ανθρώπους”, προικισμένους με υπερφυσικές ικανότητες, εξερευνητές ενός φανταστικού κόσμου, κρυμμένου μέσα στον πραγματικό. Επιστημονική φαντασία, pulp μυθολογία, χαμένη τεχνολογία και μυστήριο γεμίζουν τις σελίδες καθώς ο Ellis μας παρουσιάζει τις λεπτές ισορροπίες που υπάρχουν μεταξύ των χαρακτήρων-κλειδιά και του ανεξήγητου του σύμπαντός του.

Ο John Cassaday καταθέτει τον καλύτερο του εαυτό, σε μια σειρά που το προσωπικό στιλ του σχεδιαστή ταιριάζει απόλυτα, δίνοντας μας αυτό που θα λέγαμε post-modern (super)heroes. Απλά μια από τις καλύτερες δουλειές του.

Αν και το comic δεν είναι superhero, είναι tribute σε κάθε τι hero, είτε είναι action, pulp, science, ή super, παραθέτοντας μια σειρά από χαρακτήρες-αρχέτυπα μέσα τις σελίδες του.

(Γιάννης Κουρουμπακάλης)

Διαβάστε περισσότερα για το PLANETARY

Y_The_Last_Man25. Y: THE LAST MAN
Writer: Brian K. Vaughan
Artist: Pia Guerra
DC Comics (Vertigo)

Πολλά post-apocalyptic comics έχουν γραφτεί, αλλά κανένα δεν είναι σαν το Y. Το 2002, το comic βγήκε στα ράφια και τάραξε τα νερά της σκηνής, τα οποία, ευτυχώς για όλους, δεν είναι ποτέ λιμνάζοντα. Σύμφωνα με το σενάριο, μια ξαφνική αρρώστια σκοτώνει σε μια στιγμή ό,τι έχει το χρωμόσωμα Y, από αυγά μέχρι τους άνδρες σε όλο τον κόσμο. Μόνοι επιζώντες, ο Yorick Brown, ένας πιτσιρικάς που θέλει να γίνει escapist, γιος μιας υπουργού των ΗΠΑ, και ο Ampersand, ένας πίθηκος καπουτσίνος. Και αν όλοι εσείς πιστεύετε ότι αυτό είναι το όνειρο κάθε άνδρα, ξανασκεφτείτε το.

Τα δυο εναπομείναντα αρσενικά ξεκινούν μια πορεία, μέσα σε έναν κόσμο που η φαντασία του Vaughan έχει πλάσει με τα μελανότερα χρώματα. Ο δημιουργός μπαίνει βαθιά στην ψυχολογία των ηρώων του και διαμορφώνει ολοκληρωμένους χαρακτήρες. Παρ’ όλα αυτά, δε τσιγκουνεύεται το χιούμορ, ειδικά στις ατάκες του Yorick. Το σχέδιο της Guerra είναι εξαιρετικό, “γεμάτο” δίχως να γίνεται πομπώδες.

(Βασιλεία Βαξεβάνη)

Διαβάστε περισσότερα για το Y: THE LAST MAN

Making_Comics24. MAKING COMICS
Writer: Scott McCloud
Artist: Scott McCloud
Harper Collins

Όταν ήμουν μικρός, ήθελα να γίνω κομίστας – κάπου ανάμεσα στο να γίνω πιλότος και ανθρακωρύχος στη Γερμανία. Για να πούμε την αλήθεια, πιο πολύ μου άρεσαν τα comics από ότι τα αεροπλάνα και θυμάμαι, ως άλλος Jeff Smith, να κάθομαι με τις ώρες και να ζωγραφίζω. Οι λόγοι που τελικά δεν έγινα κομίστας είναι πρώτον, επειδή δεν είμαι ο Jeff Smith (not even close, που λένε και στο χωριό μου) και δεύτερον, γιατί δεν είχα κάποιον να μου πει πώς φτιάχνονται τα comics.

Εσείς είστε τυχεροί, όμως, γιατί έχετε τον θείο Scott, ο οποίος έγραψε ένα θαυμάσιο βιβλίο, που μιλάει για την Τέχνη του να φτιάχνεις comics. Λογική συνέχεια των UNDERSTANDING COMICS και REINVENTING COMICS, καθώς τα δυο πρώτα απευθύνονταν κυρίως σε αυτούς που διαβάζουν comics, ενώ αυτό εδώ πάει ένα βήμα παρακάτω και απευθύνεται, κυρίως, σε αυτούς που τα φτιάχνουν.

(Κώστας Λαμπρόπουλος)

Ganges23. GANGES
Writer/Artist: Kevin Huizenga
Fantagraphics Books

Υπάρχουν comics που ενώ με την πρώτη ματιά δεν “πείθουν”, αλλά τελικά καταλήγουν να σε κρατήσουν και να σε κερδίσουν για πάντα. Αυτό ακριβώς κατάφερε ο Kevin Huizenga με το GANGES. Σε μόλις δύο τεύχη, που κυκλοφόρησαν σε διάστημα σχεδόν δύο χρόνων, ο Huizenga μου “είπε” περισσότερα απ’ ό,τι άλλα comics στη διάρκεια πολλών ετών και τευχών.

Χωρίς φρου-φρου και αρώματα και με όπλο τη φοβερή αφηγηματική του ικανότητα, ο Huizenga παρουσιάζει ένα απόλυτα εσωτερικό comic, όπου η πραγματικότητα ανακατευεται με τις σκέψεις του ήρωα, Glen Ganges. Το αποτέλεσμα είναι τόσο καθηλωτικό, όπου μερικές φορές το σχέδιο που ακολουθεί το κείμενο είναι περιττό. Και τι σχέδιο όμως! Είναι τόσο απλό και όμορφο, αφαιρετικό κατά διαστήματα, αλλά ποτέ ελλιπές. Ο Huizenga χρησιμοποιεί άριστα διάφορες τεχνικές του Μέσου, συχνά με τόσο προφανή τρόπο που σε κάνει να σκέφτεσαι “μα πως δεν το σκέφτηκα εγώ αυτό?!”

Περιμένουμε με αγωνία τη συνέχεια αυτού του υπέροχου comic!

(Αντώνης Σουβατζής)

Διαβάστε περισσότερα για το GANGES

Fell22. FELL
Writer: Warren Ellis
Artist: Ben Templesmith
Image Comics

Πριν μερικά χρόνια και με αφορμή, μεταξύ άλλων, τις συνεχείς αυξήσεις στο cover price των καινούργιων comics, ο Warren Ellis αποφάσισε να γράψει ένα comic, το οποίο θα περιείχε όσο το  δυνατόν περισσότερή ιστορία, για την μικρότερη δυνατή τιμή. Χρησιμοποιώντας το κλασικό, αλλά απαιτητικό δημιουργικά, 9-panel layout, και με κάποιες συμβουλές που είχε στο μυαλό του από τον Bryan Talbot, μας παρέδωσε το FELL.

Όπως κάθε εγχείρημα του πολυγραφότατου Ellis, πολλοί ήταν αυτοί που έσπευσαν να το δοκιμάσουν. Και δεν το μετάνιωσαν. Κάτι που αρχικά έμοιαζε με πείραμα, αποδείχτηκε ένα από τα καλύτερα comics της δεκαετίας, και μια από τις κορυφαίες δουλειές του άγγλου superstar. Συνεργάτης και σημαντικός καταλύτης της επιτυχίας του έργου, ο Ben Templesmith, που αν και δεν ήταν ποτέ από τους αγαπημένους μου, κατάφερε, μέσα σε εννιά τεύχη, να μας μεταφέρει με επιτυχία στη φανταστική, παρακμιακή, μυστήρια και γεμάτη occult στοιχεία πόλη, όπου εξελίσσονται οι αστυνομικές περιπέτειες του ντετέκτιβ Richard Fell.

Μια εκπληκτική δουλειά που δυστυχώς βασανίζεται από συνεχή missed deadlines. Πού είναι το δέκατο τεύχος, κύριε Ellis;

(Γιάννης Κουρουμπακάλης)

Διαβάστε περισσότερα για το FELL

Dork21. DORK
Writer/Artist: Evan Dorkin
Slave Labor Graphics

Έξυπνο, βρώμικο, καυστικό και ταυτόχρονα απίστευτα αστείο! Το DORK, το “one-man-anthology” comic του Evan Dorkin, “κατάφερε” να βγάλει μόλις 11 τεύχη μέσα σε 16 χρόνια, ήταν όμως όλα τους ένα προς ένα!

Χαρακτήρες απίστευτοι. Όπως, οι Milk & Cheese, το ημίλιτρο γάλα και το κομμάτι τυρί, που μισούν τους πάντες (εκτός από τους εαυτούς τους) και καθαρίζουν όποιον τους τη δίνει (δηλαδή όλους). Ή τα μέλη της Murder Family, του comic-strip που είναι ταυτόχρονα και tv show, με το ζωντανό κοινό να ξεραίνεται στα γέλια, όταν π.χ. το μικρό κοριτσάκι της οικογένειας σκοτώνει, σφάζει και καμιά φορά βαλσαμώνει (πριν ή μετά τα απαραίτητα διαφημιστικά διαλείμματα…).

Και φυσικά, το άπαιχτο Fun section που αποτελείται από μικρά στριπάκια -ή και one panel cartoons- κάποια επαναλαμβανόμενα, κάποια όχι, όλα τους όμως πυκνοσχεδιασμένα, για compact δόσεις σκληρού χιούμορ που δεν σταματάει πουθενά.

Tα τεύχη του DORK που κυκλοφόρησαν μέσα στα 00s (εκτός του #11) περιλαμβάνονται στο paperback DORK Vol.2: CIRCLING THE DRAIN. Τώρα ξέρετε.

(Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου)

Διαβάστε περισσότερα για το DORK

  • Cotsos

    Χμμμμ… Τα 17 από τα 20 της δικιάς μου λίστας έχουν ήδη αναφερθεί. Τα 3 που δεν έχω δει ακόμα είναι Vertigo btw. Είμαι περιέργος για το top 20.

  • Δημήτρης Σακαρίδης

    Κάτι μου λέει πως τα δύο από τα τρία θα τα δεις…

  • Cotsos

    Για το ένα είμαι σίγουρος. Το δεύτερο το δίνω ελάχιστες πιθανότητες (αλλά θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον στη δεκάδα, θα μιλήσω όταν έρθει η ώρα 😛 ) και το τρίτο πραγματικά δεν έχω ιδέα.

  • 8/10 σ’ αυτή τη δεκάδα , μου ξανανέβασε το ποσοστό γιατί στην προηγούμενη είχα 2/10.
    Άλλο θέλω να πω.Θέλω να σταθώ στο WE3.Αρχικά να πω ότι με εκνευρίζει γενικά ο Grant Morisson. Με εκνευρίζουν οι ιδέες του , ο τρόπος που χειρίζεται διάφορες καταστάσεις και επίσης το γεγονός ότι πολύ σπάνια διαφαίνεται ξεκάθαρα το τι θέλει να πει.Έχει όμως ένα φοβερό προτέρημα, το γεγονός ότι είναι οικονομικότατος.Όταν οποιοσδήποτε άλλος για μια τέτοια ιστορία θα χρειαζόταν τουλάχιστον 5 τεύχη ( Ο Millar θα χρειαζόταν 24…) ο Morisson καταφέρνει να φτιάξει κάτι πυκνότατο και σφιχτοδεμένο σε μόλις τρία τεύχη .Φυσικά σε αυτό συμβάλλει και το art του Quitely αλλά αυτή η ιστορία πραγματικά είναι η καλύτερη που έχω διαβάσει.Αφήνει στην άκρη όλα τα μειονεκτήματά του, και γράφει μια πλήρως κατανοητή ιστορία με πολλά νοήματα που αξίζει τον κόπο.
    Εξακολουθώ βέβαια να τον αντιπαθώ και να σκέφτομαι αν θα διαβάσω μαι ιστορία που φέρει το όνομά του αλλά το WE3 αξίζει να το διαβάσουν όλοι.

  • Αριστείδης Κώτσης

    Κάπου είχα διαβάσει πως ο τρόπος που γράφει ο Morrisson είναι σα να σου λέει: Έχω κάτι σημαντικό να σου πω αλλά είναι μεγάλη ιστορία και δεν προλαβαίνω… Θα στην πιω πολύ γρήγορα από τη μέση αλλα αν προσέχεις θα καταλάβεις ότι είναι να καταλάβεις… 🙂