THE METABARONS

Writer: Alejandro Jodorowsky
Artist: Juan Gimenez
Humanoids

Με αφορμή την “απελευθέρωση” της Humanoids από τη τυραννία της DC, βρίσκω την ευκαιρία να μιλήσω για μια από τις αγαπημένες μου σειρές στον κόσμο των comics. Τόσο αγαπώ τους METABARONS που τους ψήφισα για το περίφημο top 100 της δεκαετίας του Comicdom ενώ τους ανέφερα και στην ανασκόπηση των ευρωπαϊκών comics της δεκαετίας. Και αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης για εργασία των σπουδών μου. Αυτά για να τονίσω ότι δεν πρόκειται να είμαι αντικειμενική.

Όλη η ιστορία αποτελεί μια ένθετη αφήγηση των δύο ρομπότ που υπηρετούν τον τελευταίο Μεταβαρώνο, τον Ανώνυμο (όσοι έχετε διαβάσει το INCAL των Jodorowsky και Moebius, τον γνωρίζετε). Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα ευφυέστατο εύρημα και τα δύο αυτά μηχανοκίνητα όντα, είναι πιο ανθρώπινα από οτιδήποτε άλλο μέσα στο comic. Οι διάλογοι και τα σχόλια τους για τις πράξεις των μεγάλων Μεταβαρώνων, δεν είναι μόνο ένα comic relief αλλά και ένα εύστοχο σχόλιο πάνω σε όλα.

Έτσι, η ιστορία πάει πίσω στην αρχή της κάστας των Metabarons, και στον πρώτο της σειράς, τον Othon von Salza. Ο Othon είναι ένας πρώην πειρατής και τώρα σύζυγος της Edna Castaka, κόρης του Berard Castaka. Οι Castaka ηγούνται ενός μικρού πλανήτη με μόνο εξαγώγιμο προϊόν το μάρμαρο. Ένα λάθος αποκαλύπτει στον κόσμο ένα κρυφό μυστικό. Αρχίζει τότε μια αβυσσαλέα επίθεση στο μικρό πλανήτη. Μόνοι επιζώντες ο Othon – που ξεπαστρεύει όλο τον εχθρικό στρατό μόνος του – και ο γιος του, Bari. Δίνεται τότε στον Othon ο τίτλος του Μεταβαρώνου, στον ίδιο και στους απογόνους του.

Έτσι ξεκινά η δυναστεία των Μεταβαρώνων, με επικούς ήρωες, με ιστορίες που μόνο η φαντασία του Jodorowsky μπορεί να πλάσει. Η δυναστεία ακολουθεί ένα αυστηρό τυπικό. Ο κάθε Μεταβαρώνος πρέπει να έχει έναν αρσενικό διάδοχο. Ο διάδοχος εκπαιδεύεται στις πολεμικές τέχνες, στην αντοχή και τη δύναμη, σωματική και ψυχική. Μέσα στην εκπαίδευση αυτή, ο διάδοχος υποβάλλεται σε μια δοκιμασία πόνου από τον ίδιο τον πατέρα του. Η δοκιμασία αυτή έχει σαν αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του διαδόχου και την αντικατάσταση του χαμένου μέλους με ένα μηχανικά προηγμένο. Ο κύκλος κλείνει με τη μονομαχία πατέρα-γιου μέχρι θανάτου σε ένα τελετουργικό που απηχεί αρχαία ελληνική μυθολογία με την πανάρχαιη μάχη Δία-Κρόνου και φυσικά, Οιδίποδα.

Από αυτά τα λίγα καταλαβαίνει κανείς ότι οι ήρωες του Jodorowsky δεν είναι απλοί ανθρώπινοι χαρακτήρες. Είναι υπερβολικοί στα όλα τους: στα συναισθήματά τους, στις αντιδράσεις τους, στις μάχες τους, στα πάθη τους. Αγαπούν χωρίς όρια, όλο πάθος, μισούν απόλυτα, είναι ατρόμητοι, ανυποχώρητοι μπροστά στη μάχη, έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα για τη νίκη. Είναι υπεράνθρωποι με ανεξάντλητη ψυχική δύναμη, με αξεπέραστες πολεμικές ικανότητες.

Ταυτόχρονα είναι τραγικοί ήρωες, μπροστά σε απίθανα διλήμματα και ανυπέρβλητες δυσκολίες πέρα από κάθε λογική. Ο Jodorowsky έχει σαφώς μελετήσει αρχαία ελληνική τραγωδία σε βάθος. Η πατροκτονία και η αιμομιξία είναι χαρακτηριστικό της δυναστείας των Castaka, όμως, ο Jodorowsky δε τη χρησιμοποιεί μόνο για να προκαλέσει αλλά για να σχολιάσει την ανθρώπινη κατάσταση. Σε κάποιους μπορεί να προκαλεί αποστροφή, μειδίαμα ή και αγανάκτηση για την επιτήδευση. Είναι αλήθεια ότι ο τρόπος που μιλάνε οι ήρωες είναι στομφώδης, δε μιλάνε έτσι οι άνθρωποι. Από την άλλη πώς θα έπρεπε να μιλάνε οι φονικότεροι πολεμιστές του σύμπαντος; Η δομή των χαρακτήρων, το ύφος και η μεγαλοπρέπεια θυμίζουν Αισχύλο, είναι δηλαδή πέρα και πάνω από τα ανθρώπινα όρια.

Δε μπορώ να φανταστώ ποιος άλλος θα μπορούσε να απεικονίσει αυτή την επική ιστορία πέρα από τον Gimenez. Είναι ένας πραγματικός καλλιτέχνης με ένα καταπληκτικό ταλέντο. Σπάει με ευκολία τα όρια των panels του. Μα, τι λέω; Εδώ με μεγάλη ευκολία σπάει τα όρια της σελίδας. Αυτός ο αλλόκοτος κόσμος ζωντανεύει, ζέχνει σήψη και το μόνο ζωντανό είναι ο πολεμιστής. Οι μάχες! Αχ, οι μάχες είναι πραγματικά επικές, με ένταση και ζωντάνια. Οι γυναίκες μαγευτικές, ανυπέρβλητα θηλυκές, οι άνδρες αρρενωποί και ημίθεοι. Από τα αγαπημένα σημεία μου, ο τρόπος που τα έντονα συναισθήματα των ηρώων απεικονίζονται στα διαστρεβλωμένα πρόσωπά τους.

Μου είναι αδύνατον να πω όλα όσα θέλω και σκέφτομαι για τους Μεταβαρώνους. Έχω διαβάσει και έχω ξαναδιαβάσει τις ιστορίες τους, όπως ένα παιδί σου ζητά επίμονα να του λες το ίδιο παραμύθι ξανά και ξανά. Τώρα που η Humanoids επανακυκλοφορεί τη σειρά, είναι μια ευκαιρία να βυθιστείτε στον σκοτεινό, βίαιο, μεγαλοπρεπή και παράξενο κόσμο των Μεταβαρώνων.

  • Nikos K

    Αριστούργημα… και αυτό και το ΙΝΚΑΛ είναι από τις καλύτερες ιστορίες ever…

  • Μαζί σας παιδιά !
    Jodorowsky RULES !!! Ο τύπος είναι θεός.

    Και οι Metabarons είναι απίστευτοι, και το Incal, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο φίλος Νίκος Κ., και οι Technopriests (αν και όχι στο ίδιο επίπεδο).

    Μιλάμε για σειρές-θρύλους στην ιστορία των comics και, διορθώστε με αν κάνω λάθος, δεν έχουν τύχει της αναγνώρισης που τους αξίζει.
    (Μήπως επειδή δεν είναι αμερικάνικες ? Λέεεεεεω εγώ τώρα ! )

  • Dimitris M.

    oxi apla polu kalutero apo kathe vlakeia tis marvel, pou oi irwes tis de lene na pethanoun edw kai 5 dekaeties , i pethainoun kai ksafnika tous vlepeis pali mprosta sou ( kati san tin “tolmi kai goiteia” alla me ksulo) , alla teleio! deixnei gia mia akoma fora to kuros kai to pneuma ton erwpaiwn!! tha ithela na mou peite pou mporw na ta paragilw ola ( kai inkal kai technopriests ) sta agglika mia kai den milaw alli kseni glwssa!

  • Βασιλεία Βαξεβάνη

    Χαίρομαι που σου αρέσουν οι Μεταβαρώνοι! Αξίζει τη βόλτα στον κόσμο τους. Το “συνοικιακό” comicshop σου, μπορεί να σε βοηθήσει στις παραγγελίες των σειρών που σε ενδιαφέρουν. Το ΙΝΚΑΛ έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά. Αλλιώς μπορείς να τα βρεις και στο Διαδίκτυο.
    Καλή βόλτα!

  • Anonymous

    Παρακαλώ λύστε μου μια απορία: το τελευταίο τεύχος είναι το 17 “The Return Of Shabda Oud” ή υπάρχει και άλλο μετά από αυτό;

  • Βασιλεία Βαξεβάνη

    Από όσο γνωρίζω το #17 είναι και το τελευταίο τεύχος. Σνιφ!

  • πετρος

    ενα μπλογκ με ριτροσπεκτιβ κριτική σε μεταβαρώνους.. Enjoy 🙂

    http://shapescapes.blogspot.se/2012/05/v-behaviorurldefaultvmlo.html

  • nic0693

    Anonymous.
    Όχι δεν σταματάει στο 17.Απλώς εκεί το έκοψαν.

    Γενικώς οι μεταφορές BD σε μέγεθος και λογική comic book είναι μεγάλη βλακεία κατά τη γνώμη μου, βγαίνουν πολύ μικρά ρε γαμώτο.

    Εφόσον δεν ξέρεις , δυστυχώς σαν και moi, Γαλλικά , για να διαβάσεις το τέλος της ιστορίας πρέπει ή να βρείς τα 9 που το έχουν ή να πάρειςThe Metabarons Ultimate Collection ή The Metabarons #4: Aghora & The Last Metabaron.
    Τα οποία μάλλον έχουν εξαντληθεί και πλέων τσούζουν αρκετά.
    Α ναι μπορείς και να το κατεβάσεις σε cbr…

  • Αποστόλης

    Μεγάλωσα διαβάζοντας spiderman, Τρουενο, Μπλεκ, Κρονος και τελος Αγόρι που είχε ιστορίες οπως Δικαστή Dredd, Slaine, Rom spaceknight και πολλα αλλα brutal κομικς δεκαετιας 80. Μεχρι και τα κοριτσιστικα τοτε κομικς που διαβαζε η μεγαλυτερη αδελφη μου, ειχαν ιστοριες με μεγαλυτερο δεος και φρικαλεοτητα απο οτι τα σημερινα. Διαβαζοντας λοιπον τα σημερινα κομικς αναπολω αυτες τις εποχες, εποχες που θεωρουσα χαμενες μεχρι που ανακαλυψα τα inkal και αργοτερα τους Μεταβαρωνους και Τεχνοπαπαδες. Οτι πιο ευφυιες σκοτεινο φρικαλεο και επικο εχω διαβασει ποτε. Οι τρεις κοσμοι βρισκονται στο ιδιο συμπαν και στην ουσια η γεννηση αυτων των ιστοριων προερχονται απο την λαχταρα του Jodorowsky να σκηνοθετησει το Dune το γνωστο βιβλιο του Frank Herbert. Ενα project που δυστυχως για την Ε.Φ. και για την τεχνη γενικοτερα, εγκαταληφθηκε και τελικα γυριστηκε το 84 απο τον David Lynch. Χωρις ομως Jodorowsky χωρις Moebius χωρις Chriss Foss χωρις HR Giger χωρις μουσικη Pink Floyd! Τον Βαρονο Χαρκονεν θα επαιζε ο Orson Welles και στον ρολο του αυτοκρατορα… ο Salvador Dali!! Ο Moebius ειχε πει για τον Jodorowsky οτι το μυαλο του δουλευει σαν 3000 υπολογιστες ταυτοχρονα. Οποιος διαβαζει αυτες τις γραμμες και δεν εχει διαβασει αυτες τις ιστοριες ας κλεισει τον υπολογιστη του και ας τρεξει να τα βρει!