INTERVIEW CORNER #56: Michael Kupperman

6 Comments Written by Θωμάς Παπαδημητρόπουλος on July 19th, 2011 – 08:41

Πολύς κόσμος συμφωνεί πως το χιούμορ δεν είναι και η πιο εύκολη υπόθεση στον κόσμο. Ειδικά όταν μιλάμε για κάποιο έργο Τέχνης (στην περίπτωση που μας ενδιαφέρει εμάς, τα comics), είναι σίγουρα πιο δύσκολο να παραδώσεις ένα έργο που θα είναι αστείο από την αρχή μέχρι το τέλος, παρά, για παράδειγμα, κάτι με δράση ή δράμα. Κι αν το να είσαι σταθερά αστείος σε ένα ολόκληρο comic είναι δύσκολο, φαντάσου τις προκλήσεις του να καταφέρεις κάτι ανάλογο σε ολόκληρη τη μέχρι τώρα καριέρα σου.

Για πολλούς φαντάζει μάλλον ακατόρθωτο (αρκετοί, μάλιστα, το έχουν ήδη αποδείξει), αλλά για καλλιτέχνες όπως ο καλεσμένος αυτής της εβδομάδας, Michael Kupperman, μοιάζει σαν κάτι το φυσικό. Και δεν είναι υπερβολή αυτό, αφού ο Kupperman είναι ο άνθρωπος που μπορείς να βασιστείς πάνω του, για άφθονο και έξυπνο χιούμορ σε κάθε νέα του κυκλοφορία.

Όλα ξεκίνησαν από το εβδομαδιαίο strip του, UP ALL NIGHT (πλέον δημοσιεύεται και στο site της Fantagraphics), το οποίο συγκεντρώθηκε στο SNAKE ‘n’ BACON’S CARTOON CABARET, το πρώτο του comic. Σε αυτό πρωταγωνιστούσαν ένα φίδι και μια λωρίδα μπέικον. Το φίδι, φυσικά, δε μιλούσε, αλλά το μπέικον έλεγε μόνο πράγματα σχετικά με μπέικον! Και οι δυο αυτοί πρωταγωνιστές έλυναν εγκλήματα! Η σουρεαλιστική αυτή προσέγγιση του Kupperman προς τη θεματολογία των comics συνέχισε και τα επόμενα χρόνια, κατά τα οποία ο δημιουργός συμμετείχε σε κάποιες ανθολογίες (όπως οι HOTWIRE και ZERO ZERO), καθώς και σε εφημερίδες και περιοδικά όπως τα THE NEW YORKER, NEW YORK TIMES, THE WALL STREET JOURNAL, NICKELODEON MAGAZINE και HEAVY METAL.

Ακολούθησε, το 2005, η πρώτη του σειρά, με τίτλο TALES DESIGNED TO THRIZZLE. Στο THRIZZLE (το οποίο βρίσκεται τώρα στο 6ο τεύχος του – τα πρώτα τέσσερα έχουν ήδη συγκεντρωθεί σε hardcover), ο Kupperman συγκεντρώνει μικρές ή μεγάλες ιστορίες, σκόρπια gags και strips, συνοδεία παρωδιών διαφημίσεων της Golden Age και όχι μόνο. Αποτελεί σίγουρα την καλύτερη δουλειά του μέχρι σήμερα, σε μια σταθερά ανοδική καριέρα (η οποία περιλαμβάνει και διάφορα animation, με πρωταγωνιστές τους Snake ‘n’ Bacon και όχι μόνο).

Το περίεργο και σουρεαλιστικό χιούμορ του μου θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τους Monty Python. Έλλειψη punchline, σουρεαλιστικές καταστάσεις και πρωταγωνιστές που, αν τους έβλεπες στο δρόμο, σίγουρα θα ήθελες να χτυπήσεις! Και αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί εν μέρει, καθώς ο Kupperman πέρασε κάποια χρόνια της παιδικής του ηλικίας στην Αγγλία. Ωστόσο, ο ίδιος παραθέτει άλλες επιρροές στη δουλειά του.

Χάρη στο χιούμορ του αυτό, πάντως, βρέθηκε πρόσφατα και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της Marvel, η οποία τον κάλεσε να συμμετάσχει στη χιουμοριστική ανθολογία της, STRANGE TALES και, όπως φαίνεται, η τεχνοτροπία του αυτή θα συνεχίσει ακάθεκτη και στα επόμενα έργα του. Ήδη τους επόμενους μήνες αναμένουμε το νέο του graphic novel, με τίτλο MARK TWAIN’S AUTOBIOGRAPHY 1910-2010. Η υπόθεσή του προδίδεται οπωσδήποτε από τον τίτλο του και αφορά στη φανταστική αυτοβιογραφία του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα και τις περιπέτειές του μέχρι σήμερα. O Twain, άλλωστε, είναι ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών (μαζί με τον Albert Einstein) σε αρκετές από τις ιστορίες που δημοσιεύει στο blog του ο δημιουργός και ακολουθεί τη σουρεαλιστική προσέγγιση για την οποία ο Kupperman έγινε γνωστός και αγαπητός.

Όπως φαίνεται, όμως, ο Kupperman θα απαρνηθεί για λίγο την προσέγγιση αυτή, αφού, όπως δηλώνει παρακάτω, ετοιμάζει ένα “σοβαρό” graphic novel! Διαβάστε, λοιπόν, τη συνέντευξη του καλεσμένου αυτής της εβδομάδας, Michael Kupperman, για να μάθετε περισσότερα:

Can you share with us the influences on your work?
I always say that it started with THE SMITHSONIAN BOOK OF NEWSPAPER COMICS and the television program SCTV, where there were very long and surreal sketches that meshed into each other. They also used “dream logic” a lot, which is something I like to do as well.
Of course there have been thousands of other influences, and there are new ones every day, in small and large ways… Anything that gives me a joke or a visual idea.

What does it take to be one of the funniest cartoonists out there?
Assuming I am that funny – thank you – I would say that a lot of it comes from desperation. Despite having some enchanted associations, I still very much feel I’m an outsider, and I need very much to prove myself every day. This is one of the simplest rules of life – creativity is at it’s strongest when it comes from necessity.
I sincerely hope that at some point in the future I will be more successful and then I will not be as funny. That’s how it works…

How did you come up with the idea of a snake and a strip of bacon starring in a detective comic strip?
It was very much a late night idea, if you know what I mean. I didn’t think it was such a great one either, but at every juncture of my career people with influence have insisted they be prominent: the editor of my first book, the people who cooked up the TV pilot… But I do think they’re the most limited characters ever, that’s the joke.

The stars of your strips are mostly surreal and offbeat. Do you draw a line as to how strange a protagonist can be?
No lines as to strangeness, but I won’t be strange for the sake of strangeness; it has to be in service of a joke. I worry I do too much toilet material, and I try – how I try! – to limit myself. And I don’t want to do any material that makes people unhappy (as opposed to offended, where I don’t care). So no fat jokes, for instance.

How can you tell when an idea is comic strip material and funny to as many people as possible?
Sometimes I just know! And I’m right! But much of the time I’m just guessing. When inspiration isn’t working, you have to be able to use reasoning power. So if I don’t have a mental flash of lightning I can still build something.

What are the advantages of creating a whole book by yourself (like TALES DESIGNED TO THRIZZLE), as opposed to participating in an anthology?
1) The spotlight is all mine; 2) I have complete control.
I do wish there was a healthy humor magazine or anthology out there! So sad there isn’t.

You have participated in Marvel’s STRANGE TALES anthology. How did you like the opportunity of bringing mainstream superheroes into your world?
Fun! I’m doing another one now. I think it will be the funniest yet.

Has working in animation and illustration helped you in any way progress as a comic creator?
In some ways yes, in some ways no. I was able to personalize my experience as an animator – it was always my material – so it was just an extension of my work as a cartoonist. Illustration has made me more professionalized, which is both a good and bad thing.
I spent some time and effort trying to reconcile my comics with the world of magazines, and came to the conclusion that it was impossible. They don’t know how to edit graphics anymore, and comics are way beyond them. I went into doing THRIZZLE instead because I wanted to make good comics more than I wanted to be printed in the magazines.

Can you tell us some things about MARK TWAIN’S AUTOBIOGRAPHY 1910-2010?
It is more of a humor book than a book of comics. It’s illustrated writing with comic chapters. It tells the story of Twain’s extraordinary life for the last hundred years, since he’s been alive all this time. His journeys into Space, his affairs with Marilyn Monroe and Mamie Eisenhower, his work for the FBI, etc.

Is there a new issue of TALES DESIGNED TO THRIZZLE in the works? When should we expect it?
I’m working on it right now! October I think?

Do you have any other projects for the immediate future?
Oh yes. Besides the next THRIZZLE after this one – then there’ll be another book – I’m going to do a serious graphic novel. It’s called HENRY SPELMAN and it’s a true story about a boy who came to America in 1509, when he was 14, and became an intermediary between the English and the natives. He was the same age as Pocahontas, and accompanied her back to England as her translator. Beyond that, we’ll see what comes…