Dark Nights: Metal #2

It’s a trap!
Snapshot Reviews: Σύντομα reviews για πρόσφατα comics που τράβηξαν την προσοχή μας. Πρώτα τεύχη, σειρές που βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά και λιγότερο προβεβλημένες δουλειές που αξίζει να προσέξετε.

Dark Nights: Metal #2

WriterScott SnyderArtistGreg CapulloPublisherDC Comics

Στο δεύτερο τεύχος, το κυνήγι για τον Batman έχει ξεκινήσει, με όλη τη Justice League και άλλους ήρωες να ψάχνουν τον Caped Crusader. Παράλληλα, η Kendra Saunders επισκέπτεται τους Immortals, προκειμένου να τους ενημερώσει για την κατάσταση και να εξετάσει την λύση που προτείνουν εκείνοι. Οι Superman και Wonder Woman βρίσκουν τον Batman, ο οποίος έχει πέσει σε παγίδα, και με την βοήθεια του Court Of Owls και όχι μόνο, ο ίδιος γίνεται η πύλη για το Dark Multiverse.

Μέχρι στιγμής, το DARK NIGHTS: METAL είναι το event για κάθε DC fanboy – ο Scott Snyder όχι μόνο χρησιμοποιεί δεξιοτεχνικά όλο το run του στο BATMAN, αλλά και χαρακτήρες από όλο το universe της εταιρείας όπως τους Dream, Challengers of The Unknown, καθώς και γεγονότα από παλιά και πρόσφατα events. Ο συγγραφέας προωθεί έξυπνα την εξέλιξη της ιστορίας, δημιουργώντας ενδιαφέρον για τον αναγνώστη και επιδεικνύοντας την ικανότητά του να γράψει σκηνές δράσης, συναισθήματος και ανατροπής, όπως φαίνεται ιδιαίτερα στο τέλος του τεύχους.

Στο κομμάτι του artwork, ο εξαιρετικός Greg Capullo συνεχίζει να σχεδιάσει panels, με τον δικό του, υψηλής ποιότητας, τρόπο και σε συνεργασία με τους Jonathan Glapion και FCO Plascencia παραδίδει ένα πλούσιο και αισθητικό αποτέλεσμα, ειδικά στις πρώτες σελίδες, με την καταδίωξη του Batman.
Σίγουρα το METAL είναι ακόμα στην αρχή του, αλλά η αγωνία είναι αισθητή και το creative team δείχνει ετοιμοπόλεμο για τη συνέχεια.

  • Τειρεσίας

    Πολύ ωραία ιστορία πραγματικά αλλά με ένα μεγάλο αρνητικό. Όσο και αν μου αρέσουν οι ιδέες του Σνάιντερ, νομίζω πως δεν εμπιστεύεται αρκετά τον αναγνώστη ώστε να τον αφήσει να ανακαλύψει στοιχεια της ιστορίας μοναχός του. Γι’αυτό και οι διάλογοι συχνά κουράζουν. Αν άφηνε λίγο περισσότερα πράγματα στην φαντασία μας νομίζω πως το γράψιμό του θα απογειωνόταν.

  • Ανδρέας Ποντικάκος

    Συμφωνώ ότι το έχει αυτό ο Snyder καμιά φορά, αλλά δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό, εξαρτάται πιστεύω από το πως το έχει στήσει και προετοιμάσει. Για μένα αν υπάρχει αρκετή αγωνία, δεν με χαλάει μια full αποκάλυψη, αρκεί να μην καταλήγει στο απόλυτο τίποτα. Σε κάποιες περιπτώσεις όπως το Court Of Owls, έχει αφήσει αναπάντητα ερωτήματα, όπως πχ ο υποτιθέμενος “αδερφός”, που εμφανίζεται στο τέλος. Γενικά είναι δεινός storyteller, και μέχρι στιγμής δεν με έχει απογοητεύσει.